Aeroflot eist knappe stewardessen en dat is geen discriminatie

Deze week bereikte de Russische vliegvaartmaatschappij Aeroflot op een bijzondere manier het nieuws. In juli riepen ze nog dat ze deel uitmaakten van de wereldwijde luchtvaartelite, maar nu moest het bedrijf bij de rechter verschijnen om een iets minder chique reden. Want Aeroflot eist knappe stewardessen en dat is geen discriminatie, zo zeggen ze zelf. Maar daar lieten twee werknemers het niet bij zitten…

 

Maat 42

Evgenija Magurina en Irina Jerusalimskaja, beide stewardessen bij Aeroflot, mochten namelijk niet meer op internationale vluchten werken omdat ze volgens het bedrijf te dik waren. De vliegtuigmaatschappij heeft namelijk de regel dat stewardessen maximaal maat 42 mogen hebben en daarin pasten de dames niet. Alle dames die voller zijn mogen sinds 2016 enkel werken op binnenlandse vluchten, welke minder goed worden betaald en daarnaast minder prestigieus zijn.

Maar daar hebben Magurina en Jerusalimskaja het dus niet bij laten zitten. Deze week klaagden ze Aeroflot aan wegens discriminatie. De rechter oordeelde dat de dames een schadevergoeding van omgerekend 73 euro moesten ontvangen en daarnaast kregen ze beiden een bedrag om het verlies van salaris te compenseren. Magurina ontving 248 en Jerusalimskaja 161 euro. Dit klinkt als een stukje erkenning, een overwinning. Alsof ze gelijk hebben gekregen en Aeroflot op de vingers is getikt.

 

De huidige uniformen voor de stewardessen bij Aeroflot

Maar dat is helaas niet het geval. De rechter zei namelijk dat er geen sprake was van discriminatie, enkel van het verlies van salaris op basis van fysieke kenmerken. Dat laatste mag niet. En daar is Aeroflot op zijn plaats dan weer heel blij mee. Want nee, ze discrimineren volgens de rechter niet.

Oké, dus je mag stewardessen niet beperken in hun salaris op basis van het uiterlijk. Maar daarmee discrimineer je niet….

 

Knappe stewardessen

Het bedrijf is al eerder in opspraak geweest vanwege de eisen rondom het uiterlijk van stewardessen. In 2009 gaf de nieuwe directeur al aan dat ze alleen nog knappe dames zouden aannemen. En de reden was toch echt tenenkrommend. Deze dames moesten er namelijk voor zorgen dat de slecht onderhouden vliegtuigen wat minder zouden opvallen. Destijds werd er nog geroepen dat de dames maximaal maat 40 mochten hebben en kregen veertig modehuizen de opdracht om nieuwe, knalrode uniformen te ontwerpen. Want ook dat zou helpen met het opbouwen van een goed imago.

 

Alle uniformen van Aeroflot van 1962 tot en met 2016.

Inmiddels zijn de toestellen vervangen, maar de eisen niet echt veranderd. De dames zijn afgelopen jaar gefotografeerd, opgemeten en aan de hand van de resultaten van deze keuring werd er bepaal wie er wel en niet mocht werken op een internationale vlucht. Voor de heren waren er ook richtlijnen, alleen mocht de maat bij hun wel wat groter zijn.

Het bedrijf heeft aangegeven dat klanten nu eenmaal liever naar knappe stewardessen kijken. Daarnaast vinden ze dat de dames blij moeten zijn dat hun werkgever zich bekommerd om hun gezondheid.

 

Beeldvorming

Wat mij het meeste opvalt is het feit dat de media internationaal vooral de aandacht vestigt op het feit dat de dames een schadevergoeding hebben ontvangen. Daardoor ligt de nadruk op het geld en niet zozeer op de inhoud van de uitspraak. Door de betaling lijkt het alsof de dames in hun gelijk zijn gesteld. Ze hebben zelf al eerder aangegeven dat het niet gaat om het geld, maar om de manier waarop er met ze wordt omgegaan. Ondanks de vergoeding hebben ze eigenlijk hun zaak niet gewonnen. Volgens de rechter is er namelijk geen sprake van discriminatie. Zelfs Aeroflot is tevreden met de uitspraak. Wel hebben ze aangegeven ‘nog kritisch te gaan kijken naar hun beleid’.

Ik vraag mij af wat de betaling daadwerkelijk betekent. Is het écht een vergoeding omdat ze geld zijn misgelopen? In dat geval zou Aeroflot de vollere stewardessen niet structureel mogen korten op hun salaris. Dus moeten ze hun beleid aanpassen omdat ze iets doen wat niet mag. Maar volgens de rechter discrimineren ze niet en is ze ook niet gevraagd om het beleid aan te passen. Wat betekent het geld dan nog?

Noem mij een pessimist, maar ik krijg sterk het gevoel dat er sprake is van zwijggeld in combinatie met een vorm van symboolpolitiek. Aeroflot is het afgelopen jaar namelijk al twee keer eerder aangeklaagd  om deze reden en in beide gevallen kregen ze van de rechter gelijk. Als de dames nu een beetje geld krijgen, want we hebben het nu niet bepaald over een serieus bedrag, dan zouden ze wel stoppen met het onder de aandacht brengen van deze vorm van discriminatie. En daarnaast zorgt de betaling ervoor dat het lijkt alsof de zaak serieus is genomen. Gezien de gepubliceerde stukken in de media is deze strategie helaas gelukt. Aeroflot kan gewoon weer doorgaan met hun absurde beleid…

 

Groetjes,

Aileen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge