Als je werkgever de kleur van je ondergoed gaat bepalen

Wanneer je het hebt over kledingvoorschriften, dan bestaan er grofweg twee soorten: de formele die wél zijn vastgesteld en de informele die niet zijn vastgesteld. In het laatste geval zijn het voorschriften die niet op papier staan, maar wel gebruikelijk zijn om te volgen binnen het bedrijf. Maar wat nu als je de informele voorschriften op papier gaat zetten? Dan worden gewoontes in eens regels. Dat kan confronterend zijn. En als je werkgever de kleur van je ondergoed gaat bepalen bijvoorbeeld? De medewerkers van een advocatenkantoor maakte het mee…

Als je werkgever de kleur van je ondergoed gaat bepalen

 

Trainees helpen trainees

Bij het Britse advocatenkantoor Berwin Leighton Paisner worden trainees gemotiveerd om te schrijven over hun werk. En zo ontstond het idee van één van de trainees om een artikel te schrijven over de dresscode op het kantoor, speciaal voor nieuwe trainees. Dat klinkt op zichzelf als een slim plan want op die manier worden nieuwe medewerkers geholpen. Maar hierdoor kwamen er adviezen naar boven die wel heel duidelijk de cultuur van het bedrijf bloot legde.

Het artikel werd met een knipoog geschreven, duidelijk in de hoop dat het goed zou vallen bij de lezers. Zo stond er in de introductie dat je niet wilt dat mensen meteen je rode beha zien of zich afvragen of jij wel overweg kan met een strijkijzer. Enkele opvallende adviezen (letterlijke citaten):

 

Voor de heren:

  • Draag een donkerblauw of grijs pak. Zwarte pakken zijn voor begrafenissen en uitsmijters. 
  • Kies voor een overhemd met manchetknopen. Met normale knopen zie je er uit als een jongen die op school zit. 
  • Koop het duurste horloge dat jij jezelf kunt veroorloven. Kun je geen duur horloge kopen? Koop dan niets tot je dit wel kunt.
  • Draag zwarte schoenen en in godsnaam ook sokken.
  • Dunne dassen zijn voor in de bar en dus moet je deze niet dragen op kantoor. 

 

Voor de dames:

  • Koop een driedelig pak en geef hier zoveel mogelijk geld aan uit.
  • Er mag maximaal een halve inch zichtbaar zijn van je decolleté, als je tenminste hiermee gezegend bent.
  • Investeer in neutrale beha’s en naadloze boxers. Niets verpest je outfit zo erg als zichtbaar kant.
  • Tenzij je aan het genezen bent van een knieoperatie is er geen enkel excuus om gympen te dragen.
  • Helaas zien veel vrouwen er zonder make-up een beetje uit alsof ze niet echt klaar zijn. Leer jezelf de no make-up look aan, maar dan met make-up. Houd het in ieder geval neutraal, net zoals met al het andere.

 

Het artikel viel niet helemaal in goede aarde en al snel besloot het management om deze van het intranet af te halen. ‘Misplaatste humor’ werdt als reden opgegeven. Maar inmiddels was de tekst al gelekt naar de media en stond het bedrijf op een wat onhandige manier in de schijnwerpers. Vooral de rode beha die op een indirecte manier werd afgeraden en de neutrale beha’s die duidelijk werden aangeraden zorgden voor ophef.

 

Wat is nu de dresscode?

Het intressante aan dit incident is het feit dat het in één keer laat zien wat er werkelijk speelt wanneer het gaat om kledingvoorschriften. Net zoals in ieder bedrijf zijn ze er wel, alleen staan ze lang niet altijd op papier. Iets wat in mijn ogen heel onhandig is. Door de kledingvoorschriften helder te communiceren voorkom je discussies. Bovendien ga je (deels) de schijn van partijdigheid tegen wanneer je iemand er op aanspreekt.

En dat is hier dus niet gebeurd. Een dergelijk artikel lijkt een beetje onhandige zet te zijn geweest, maar laat ongetwijfeld zijn sporen achter. Het zorgt in feite voor nog meer onduidelijkheid. In eerste instantie is het artikel gepubliceerd en dus zou het management er achter moeten staan. Maar later is het ingetrokken, dus worden de voorschriften daarmee ook ingetrokken? Of moeten we wel spreken over voorschriften? Is het meer een cultuur waarin mensen zich op een bepaalde manier kleden?

Hoe dan ook, er zal door dit artikel nog lange tijd ruimte zijn voor discussie. Want als je nu iemand aanspreekt op zijn of haar kleding, dan kan diegene heel makkelijk zeggen dat het nergens op slaat. Want als het management zelf niet duidelijk is over de voorschriften, hoe kun je dan iemand aanspreken? En als er dan nog een keer sprake is van de daadwerkelijke doorvoering van kledingvoorschriften, hoe serieus gaan die dan genomen worden? Men zal snel denken dat deze ook weer ingetrokken zullen worden. Hoewel het in dit geval waarschijnlijk wel de beste optie zal zijn, het vastleggen van de ‘echte’ kledingvoorschriften. Maar dan moet je er natuurlijk wel zeker van zijn en consequent handelen. In dat geval kun je er op termijn voor zorgen dat het artikel geen ruimte meer geeft voor discussie. Er zijn immers nieuwe regels, en die zijn dan vastgesteld.

En natuurlijk even uitzoeken of het juridisch wel is toegestaan om een bepaald type ondergoed te eisen van je medewerkers. Tenminste, als dat wilt doorvoeren. Zoals je recent hebt kunnen lezen mag dat in Duitsland in ieder geval wel. Wellicht ook in Engeland? Ook hier zal ongetwijfeld ooit een discussie over ontstaan. In dat geval zul je het ook weer op Prettybusiness lezen…

 

Groetjes,

Aileen

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge