Ontslagen worden door tatoeages: mag dat?

Begin april schreef ik een artikel over piercings op het werk. Hierin vertelde ik over de vele oorpiercings die ik heb, maar die ik eigenlijk nooit laat zien omdat het niet overal wordt geaccepteerd. Net zoals met piercings heb je dit ook met tatoeages op het werk: niet iedere werkgever zal jouw lichaamsversiering waarderen. Maar ontslagen worden door tatoeages: mag dat eigenlijk wel?

 

Ontslagen worden door tatoeages: mag dat?

Foto: Pixabay.com

De grenzen van vrijheid

Persoonlijk blijf ik dit een lastig onderwerp vinden. Of tatoeages passend zijn, hangt namelijk sterk af van je functie en het bedrijf waarin je werkt. Er zit ook een dubbele kant aan, maar daar zal ik later op ingaan. Hoe je het ook bekijkt, in praktijk zijn er genoeg bedrijven waar tatoeages verboden zijn en veel mensen vinden dat ook heel normaal.

Mensen roepen vaak dat we allemaal vrij zijn en we dus het recht hebben om zelf te kiezen hoe we er uitzien. In sommige groepen in de samenleving gaat dat zo ver dat men van mening is dat het uiterlijk er helemaal niet toedoet. Een verwassen T-shirt met gele transpiratieplekken? Geen probleem! Of juist het tegenovergestelde, dat alles kan omdat het mode is. Er zijn namelijk genoeg mensen die het oké vinden om met gaten in de broek op het werk te verschijnen omdat dit als ‘modern’ wordt gezien. Of wat denk je van de mouwloze shirtjes op kantoor waar blote oksels met bijbehorende geur onder vandaan komen? Omdat dat ene shirt nu eenmaal hip is? Je kunt er wat van zeggen maar er is een reëele kans dat mensen boos worden. Dan vind men dat je de ander beperkt op het gebied van persoonlijke uiting. Je bemoeit je met andermans zaken. Sommigen voelen zich zo aangevallen of beledigd dat het kan zorgen voor een gespannen werksfeer. Dat wil je niet. Maar wanneer het gaat om tatoeages, dan mag je het dus wel verbieden.

 

KLM

Een bedrijf dat tatoeages verbied is luchtvaartmaatschappij KLM. Zij staan er om bekend dat de stewardessen zich moeten houden aan behoorlijk wat regels wanneer het gaat om uiterlijke presentatie. Zo mogen zij bijvoorbeeld bepaalde make-up wel of juist niet dragen, moeten de pumps een bepaalde hakhoogte hebben en zijn er een aantal kleuren nagellak verboden. Alle regels staan vermeld in het boek ‘uniform regulations’. Wanneer iemand zich hier meerdere malen niet aan houdt, dan wordt de arbeidsovereenkomst ontbonden.

Mocht je denken dat dit beleid vooral bedoelt is om medewerkers af te schrikken, dat is zeker niet het geval. Toen een stewardess de regels niet naleefde escaleerde de situatie in 2010 zelfs zo erg dat het tot de rechter kwam. De dame was sinds 1998 werkzaam bij het bedrijf en had inmiddels zichtbare tatoeages, piercings en extreem kort haar. Allemaal verboden volgens de voorschriften van de KLM.

De rechter oordeelde dat er sprake is van inbreuk op de vrijheid van een medewerker, maar dat dit niet in strijd is met de eisen van billijkheid en redelijkheid. Wanneer iemand kiest voor het beroep van een stewardess, dan zou diegene de strenge eisen moeten aanvaarden. Aldus de uitspraak van de rechter.

 

Tegenstrijdig

Wat mij opvalt bij dit onderwerp is dat zodra het om tatoeages gaat, het ineens lijkt alsof alle emotie bij mensen is verdwenen. Dan heb ik het niet zozeer over bovenstaande casus, maar over het algemeen. Ook bij bedrijven waarbij medewerkers geen uniform hoeven te dragen. Het verbieden ervan is namelijk breed geaccepteerd. Maar waarom eigenlijk?

Op het moment dat iemand er voor kiest om een mouwloze top, broek met gaten of verwassen T-shirt te dragen dan is dat een persoonlijke keuze. Iemand heeft ervoor gekozen om dit te dragen, of het nu wel of niet modern is. Het is en blijft een persoonlijk ding. Het opvallende is alleen wel dat het in dit geval gaat om iets tijdelijks, je kunt er namelijk ook voor kiezen om het niet te dragen. Bij tatoeages is dat een heel ander verhaal. Iemand kiest om persoonlijke redenen ervoor om zijn of haar lichaam te versieren. Het komt eigenlijk nog veel dichterbij dan een kledingsmaak. Tatoeages staan voor je leven op je lichaam, ze horen bij jou en om die reden denken de meeste mensen er wat langer over na voordat ze het laten zetten. Gemiddeld veel langer dan de aankoop van die ene broek met gaten.

 

Tenslotte

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je om die reden in eens tatoeages niet meer zou mogen verbieden. Wanneer je als werkgever redenen hebt om bepaalde uiterlijke kenmerken te verbieden, dan is dat juridisch gezien toegestaan. De reden moet dan wel goed onderbouwd zijn en niet zomaar omdat jij het als werkgever niet zo leuk vindt staan. Over dit onderwerp heb ik juriste Charlotte Meindersma al eens een keer geïnterviewd. In het artikel ‘uiterlijk aanpassen voor een baan: waar ligt de grens?‘ kun je hier meer over lezen.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat er gaat gebeuren wanneer er in de toekomst in eens veel meer mensen een tatoeage zouden laten zetten. Zou het dan alsnog breed geaccepteerd worden? Wat nu als we het in eens heel normaal gaan vinden? Hoe zou de rechter dan oordelen? En wanneer is het ‘normaal’?

Ik ben wel benieuwd naar jouw mening over dit onderwerp. Vind jij het ook tegenstrijdig of denk je er anders over?

 

Groetjes,

Aileen

 

Bronnen: Eindhoven advocaten

One Comment

  1. Heel boeiend onderwerp dit! Ik ben 22 en werk bij een installatiebedrijf als receptioniste, laatst droeg ik een normaal tshirt en kwam mijn tattoo een centimeter onder het mouwtje uit… werd er meteen op aangesproken door mijn leidinggevende. Ik vind het erg jammer/ouderwets dat dit nog steeds allemaal maar verborgen moet worden. En wat is nu precies de reden eigenlijk, vinden mensen het ordinair? Eerlijk gezegd weet ik het niet eens… Ik snap dat ik het “visitekaartje” ben van het bedrijf maar maakt mijn tattoo me minder of zo? Lastig…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge