Prefer to read it in English? Click here for the English article.
Wist je dat de natuur wel 300 jaar nodig heeft om een wegwerp-hoofdkapje, zoals die in ziekenhuizen worden gebruikt, af te breken? Je kunt je voorstellen dat het eenmalige gebruik van al die kapjes erg schadelijk is voor het milieu. Daarom maakt Schotland als eerste plantaardige hoofdkapjes voor ziekenhuizen. In dit artikel vertel ik er alles over.
Schotland maakt als eerste plantaardige hoofdkapjes voor ziekenhuizen
Op dit moment gebruiken de Schotse ziekenhuizen zo’n 800.000 wegwerp-hoofdkapjes per jaar. Om deze berg afval te verminderen, hebben de University of Strathclyde (Glasgow), de Heriot-Watt University (Edinburgh) en het Golden Jubilee University National Hospital in Clydebank de handen ineen geslagen. Naast het doel om minder afval te creëren, wil men ook de angst van patiënten verlichten en ervoor zorgen dat het personeel beter herkenbaar wordt.
Het resultaat is een hoofdkapje dat is gemaakt van plantaardige vezels.Deze biologisch afbreekbare hoofdkapjes gaan tot 100 wasbeurten mee en verminderen daardoor de hoeveelheid medisch afval. Daarnaast koos men bewust voor kapjes in verschillende kleuren en patronen. Die kleuren helpen om stress bij patiënten te verlagen en maken het makkelijker om personeel met verschillende functies van elkaar te onderscheiden.
Het Golden Jubilee University National Hospital ontwikkelde samen met het personeel de nieuwe hoofdkapjes. Medewerkers testen ze momenteel in de praktijk. Op basis van hun feedback past men het ontwerp aan, zodat de hoofdkapjes straks in alle Schotse ziekenhuizen kunnen worden ingevoerd.
Herkenbaarheid in ziekenhuizen
Hoewel het gebruik van plantaardige stoffen voor hoofdkapjes nieuw is, geldt dat niet voor herkenbaarheid. Al langere tijd worden kleuren en teksten op stoffen gebruikt om functies te onderscheiden. In 2019 ging Rob Hackett viraal op internet toen hij liet zien dat hij zijn naam en functie op zijn operatiekapje had geschreven. Dit deed hij hoofdzakelijk voor zijn collega’s, met wie hij als anesthesist veel samenwerkte. Omdat de groep collega’s zo groot was, waardoor je soms niet iedereen bij naam kende, leek dit voor hem een goede oplossing.
Tijdens de pandemie besloten steeds meer zorgmedewerkers een vergelijkbare methode te gebruiken. Door de hoeveelheid beschermende middelen, zoals mond- en hoofdmaskers en plastic pakken, was het soms moeilijk om iemand te herkennen. Dit gold zowel voor collega’s onderling als voor de patiënten. Daarom droegen ziekenhuismedewerkers papieren stickers met hun namen op de beschermende jassen. Soms waren deze zelfs voorzien van een pasfoto, zodat duidelijk was wie er precies achter alle beschermingsmiddelen verborgen zat.
Ook herkenbaarheid door middel van kleuren is geen onbekend fenomeen in ziekenhuizen. In Engeland loopt op dit moment een experiment waarbij iedere functiegroep een eigen, gekleurd uniform draagt. In totaal zijn er 16 verschillende kleuren en kleurencombinaties, wat volgens sommigen eerder zorgt voor onduidelijkheid dan voor een goed overzicht. Want hoe kan iemand die nauwelijks in het ziekenhuis komt nu begrijpen wie wat doet, als er zoveel kleuren bestaan? In het Universitair Ziekenhuis in Gent besloot men daarom slechts twee uniformen in te voeren: één voor medisch personeel en één voor degenen met een ondersteunende functie.
Schotland is goed bezig
Het is duidelijk dat ziekenhuizen ieder op hun eigen manier werken aan betere herkenbaarheid. En dat is helemaal prima. Het belangrijkste is dat er stappen worden gezet, precies wat er nu in Schotland gebeurt. Als het gaat om het gebruik van plantaardige vezels, verwacht ik dat anderen dit voorbeeld zullen volgen. We willen tenslotte allemaal een mooie aarde achterlaten. En hoe sneller stoffen in de natuur afbreken, hoe beter dat voor ons allemaal is.
Groetjes,
Aileen
