Rotterdamse agent ‘uit de kast’ als Dragqueen

Politieagenten hebben over het algemeen een stoer imago. Ze moeten soms hard optreden om ervoor te zorgen dat mensen veilig zijn op straat. Maar dat betekent niet dat ze in hun vrije tijd ook een andere kant kunnen laten zien. Eentje die wellicht wat afwijkt van de norm en het beeld dat men heeft van de politie…

Rotterdamse agent als Dragqueen

Op vijf december publiceerde het Algemeen Dagblad een artikel over Jackson (29), hoofdagent bij Rotterdam-Delfshaven. Tijdens werktijd loopt hij in het bekende donkerblauwe uniform, maar in zijn vrije tijd kleedt hij zich graag als dragqueen.

En dat valt natuurlijk op. Jackson: ”Als mensen aan de politie denken, zien ze een stoer machogebeuren. (…) Dat komt door televisie: als je daar agenten ziet, zijn ze altijd met een spannende actie bezig en nooit met de minder stoere zaken die ze veel vaker moeten doen. In mijn ogen hoef je niet stoer te zijn om bij de politie te gaan. Je kunt prima agent én dragqueen zijn. Alleen: iemand moet dat eens laten zíen. Laat mij die persoon zijn.”

Foto’s: German Villafane / villadinamica

Werk en privé

Hoewel het hier lijkt te gaan om een strikte scheiding tussen werk en privé, lopen deze zaken bij Jackson nog wel eens door elkaar heen. Zijn ervaring als dragqueen, homoseksuele geaardheid en kennis van de lhbtiq+-gemeenschap helpen hem namelijk ook bij zijn werk. Zo is hij één van de twintig medewerkers bij Roze en Blauw, een landelijk netwerk van de politie met een meldpunt voor lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen, transgender- en intersekse personen (LHBTI+). Zij kunnen contact opnemen wanneer ze te maken krijgen met discriminatie, bedreiging, mishandeling of andere strafbare zaken die gerelateerd zijn aan hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit.

Jackson helpt bijvoorbeeld verkrachte mannen met het doen van aangifte. Volgens hem is het voor hen vaak een drempel om naar het bureau te gaan omdat het beeld heerst dat daar alleen stoere macho’s zitten. ”Ik vergelijk het met collega’s die gespecialiseerd zijn in milieudelicten of de wapenwet. Zij zijn, net als ik, kenners,” aldus Jackson.

Kritiek

Zowel zijn werkgever als de top van de politie zien hem als een ambassadeur voor de organisatie. De Rotterdamse politie is al langer bezig om het personeelsbestand diverser te maken. Men wil dat het korps meer een afspiegeling wordt van de samenleving, zowel qua afkomst als en genderidentiteit. 

Toch staat niet iedereen te juichen om deze ‘coming out’. Op Twitter krijgt de Rotterdamse politie veel kritiek omdat ze volgens sommigen het stoere imago hiermee om zeep helpen. Dit zou ervoor zorgen dat de politie zijn autoriteit en respect verliest. Daarnaast geven velen aan dat ze niet willen weten wat agenten in hun vrije tijd doen, zeker niet als het om een man gaat die zich als vrouw verkleedt.

De Rotterdamse politie blijft achter het artikel staan en geeft op Twitter aan dat iedereen zich in de organisatie zou moeten herkennen. Daarbij benadrukken ze dat de kleding die je in je vrije tijd draagt niet af zou moeten doen aan de mate van respect die je krijgt tijdens het werk. Gelukkig zijn er op sociale media ook veel lovende woorden te lezen over het artikel. Mensen vinden het knap dat Jackson zijn verhaal durfde te doen en hiermee een voorbeeld wil zijn voor anderen.

Mijn mening

Zonder het artikel te hebben gelezen schrok ik van de grote hoeveelheid negatieve reacties op sociale media. Toch snap ik een aantal meningen, ondanks dat die naar mijn idee voortkomen uit een wat conservatieve gedachtegang. De politie heeft al lange tijd een stoer imago en daar hoort een bepaald uiterlijk bij. Daar is het uniform ook voor ontworpen, om gezag uit te stralen. En ik begrijp best dat niet iedereen wil weten wat voor hobby’s een agent in zijn of haar vrije tijd heeft.

Maar we leven nu eenmaal in een tijd die sterk aan het veranderen is. We willen misschien niet zoveel weten, maar krijgen via het internet alsnog dagelijks een grote hoeveelheid informatie opgediend. Iedereen die gebruik maakt van internet en zeker sociale media wordt hiermee geconfronteerd. En van deze mogelijkheid heeft de Rotterdamse politie nu gebruik gemaakt. Om een signaal af te geven, en duidelijk met succes. Want het is niet onopgemerkt gebleven.

Qua timing vind ik het ook slim. Het afgelopen jaar is er steeds meer aandacht gekomen voor dragqueens en transgender mensen. Denk aan de coming out van Nikkie de Jager, die wereldwijd viraal ging. Maar ook het televisieprogramma RuPauls Dragrace dat nu ook in Nederland te zien is. En vrij recent nog Marc Bryan, de man die het nieuws haalde omdat hij als ingenieur in een kokerrok en op hakken werkte.

We horen steeds meer van soortgelijke verhalen, wat het voor de politie waarschijnlijk ook makkelijker heeft gemaakt om dit verhaal naar buiten te brengen. Een aantal jaren geleden had men waarschijnlijk veel meer negatieve reacties ontvangen.

Een diepe buiging

Ik vind het heel knap dat Jackson op deze manier ‘uit de kast’ is gekomen. Hij heeft op een bepaald moment zijn seksuele geaardheid bekend moeten maken en nu ook nog dat hij in zijn vrije tijd dragqueen is. Terwijl dat eerste voor velen al heel zwaar is, zeker als je werkt in een omgeving waar een bepaald imago omheen hangt.

Ik kan er alleen maar heel veel bewondering voor hebben. Dit zijn de mensen die het verschil maken in de maatschappij, die op hun eigen manier een weg vrijmaken voor anderen. Zodat er meer ruimte komt voor diversiteit. Niet alleen in privésferen, maar ook op het werk. En daar worden we uiteindelijk allemaal beter van. Want niemand zou zich moeten laten beperken door een geaardheid of hobby’s om een carrière na te streven. En zoals je kunt zien aan Jackson kan het je ook nog enorm helpen tijdens je werk. Ik zeg: een win-win situatie.

Groetjes,

Aileen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge